SENIORZY

Po definitywnym odejściu z klubu poprzedniego Prezesa (a zarazem głównego sponsora) sytuacja w naszym klubie przed sezonem 2013/2014 wyglądała naprawdę nieciekawie. Klub nie był w stanie zapewnić odpowiednich środków w budżecie na nowy sezon na apanaże zawodników dotychczasowej A-klasy, więc większość z nich opuściła nasz klub. Aby uzupełnić pierwszą drużynę nowy Zarząd podjął decyzję o rozwiązaniu Batorego II i uzupełnieniu składu jedynki. Trzon nowej A-klasówki stanowili zawodnicy bylej "dwójki" uzupełnieni 4 zawodnikami byłej jedynki. Mimo powyższych trudności w drużynie na początku był ogromny zapał do pracy - czego efektem była wzorowa frekwencja na treningach i meczach w rundzie jesiennej. Podstawowym celem postawionym przed sezonem było utrzymanie Batorego w A-klasie. Jednak ku zaskoczeniu wszystkich - po pierwszych 6 kolejkach - byliśmy liderem (notując 5 zwycięstw i remis). Później było nieco słabiej (jak zwykle "nie leżały" nam mecze wyjazdowe). Ale po 15 kolejkach rozgranych jesienią uzbieraliśmy 26 punktów, co dawało nam dobrą 5 lokatę. Niestety od zimowych treningów coś się zacięło. Słabsza frekwencja na treningach i motywacja spowodowały, że wiosną byliśmy najsłabszą drużyną A-klasy (w 11 meczach tylko 7 punktów). Bolały zwłaszcza porażki na swoich śmieciach (gdzie do 18 kolejki głównie w Woli Batorskiej punktowaliśmy) z Wilgą Golkowice (dotkliwa), z Wiarusami, z Tęczą czy z Targowianką. Ostatecznie zajęliśmy 9 lokatę gromadząc 33 punkty. Przed sezonem wzięlibyśmy taki wynik w ciemno. Natomiast mając na uwadze bardzo dobrą rundę jesienną - pozostał spory niedosyt. Piąte miejsce (uzyskane jesienią) było spokonie do obronienia.

JUNIORZY

Nasza młodzieżowa sekcja występując drugi rok w II Lidze Juniorów w sezonie 2013/2014 z pewnością zaprezenowała się o wiele lepiej niż rok wcześniej. Tym razem nie groziło naszym widmo spadku, gdyż sporo przed końcem sezonu wyklarowała się trójka drużyn, pomiędzy którymi rozstrzygeła się kwestia spadku. Nasi ostatecznie zajęli 11 miejsce, ale stac ich było spokojnie na środek tabeli. Kilka porażek z pewnością nie powinno mieć miejsca (chyba brak koncentracji i lekceważenie przeciwnika) np. u siebie z Węgrzcanką, Wilga Golkowice czy Sygneczowem. Ale z racji tego, iż praktycznie cały sezon juniorzy ze względu na wąską kadrę grali w 12-13 osobowym skłądzie nie ma co wybrzydzać. Tym bardziej, że sprawili kilka miłych niespodzianek (remis i wygarana z Dębem, remis z Wiślanką, czy okazałe zwycięstwo z Czarnochowicami). Miejmy nadzieję, że kolejny sezon będzie jeszcze lepszy.